لوگوهای Wordmark در مقابل Lettermark: چگونه نوع مناسب را برای برند خود انتخاب کنید

یک نشان نوشتاری، نام برند است که به عنوان یک لوگو تنظیم می‌شود. یک نشان نوشتاری، حروف اول برند است که به عنوان یک لوگو تنظیم می‌شود. بقیه تصمیم، در ادامه آن گرفته می‌شود. وقتی نام کوتاه، متمایز و به اندازه کافی به یاد ماندنی است که کار را انجام دهد، یک نشان نوشتاری انتخاب کنید. وقتی نام طولانی، عمومی یا در اولین تلاش گفتن آن دشوار است، یک نشان نوشتاری انتخاب کنید.

بیشتر تیم‌ها از تصمیم ساختاری صرف نظر می‌کنند و به سلیقه خود عمل می‌کنند. آنها در هر دو جهت طرح می‌زنند، طرحی را انتخاب می‌کنند که در یک بعدازظهر سه‌شنبه جذاب‌تر به نظر می‌رسد و در نهایت لوگویی دارند که برای دهه آینده با برند رقابت می‌کند. این قطعه چارچوبی است که باید قبل از طرح‌ها بیاید. چهار سیگنال آن را تعیین می‌کنند. یک فلوچارت، این سیگنال‌ها را به یک پاسخ شصت ثانیه‌ای تبدیل می‌کند. و دوازده برند واقعی نشان می‌دهند که هر تماس پس از ارسال چگونه به نظر می‌رسد.

نشان نوشتاری در مقابل نشان نوشتاری، تفاوت واقعی

یک نشان نوشتاری، نام کامل برند را به عنوان لوگو بیان می‌کند. گوگل، فدکس، کوکاکولا، دیزنی، ویزا، ای‌بی. لوگو را بخوانید، برند را می‌خوانید. تایپوگرافی دارایی برند است.

یک نشان حروفی از یک تا چهار کاراکتر، معمولاً حروف اول نام تجاری، به عنوان لوگو استفاده می‌کند. IBM، HBO، CNN، NASA، GE، P&G. نام کامل در جای دیگری قرار دارد، نشان حروفی، دسته بصری فشرده‌ای است که بار سنگین را روی هر سطح کوچک به دوش می‌کشد.

هر دو از نظر فنی لوگوتایپ‌ها به معنای وسیع‌تر هستند، هر دو مبتنی بر حروف هستند. تفاوت ساختاری است. نشان حروفی نام است. نشان حروفی مخفف نام است. این تفاوت ساختاری چیزی است که همه چیز دیگر را کنترل می‌کند: خوانایی در اندازه‌های کوچک، قابلیت تشخیص بدون زمینه، نوع تایپوگرافی که می‌تواند کار را انجام دهد و نوع برندی که می‌تواند هر دو را به خوبی انجام دهد.

به آنچه در این لیست نیست توجه کنید. لوگوهای تصویری مانند سیب Apple یا نایک swoosh کاملاً یک دسته متفاوت هستند. علائم ترکیبی مانند نشان حروفی آدیداس به همراه سه نوار نیز یک دسته متفاوت هستند. این مقاله فقط در مورد نشان حروفی در مقابل نشان حروفی است، دو نوع لوگوی تایپوگرافی خالص که اکثر برندها در واقع بین آنها انتخاب می‌کنند.

چهار سیگنالی که برای شما تصمیم می‌گیرند

بیشتر تصمیمات مربوط به لوگو سلیقه‌ای نیستند، بلکه بر اساس چهار سیگنال محاسبه می‌شوند.

قبل از هرگونه طراحی، برند را با این چهار سوال بررسی کنید:

1. طول نام تجاری چقدر است و خواندن آن در یک نگاه چقدر آسان است؟

2. نام تجاری به خودی خود، بدون اینکه لوگو کاری انجام دهد، چقدر متمایز است؟

3. صنعت شما از چه نوع لوگویی به عنوان پیش‌فرض استفاده می‌کند و شکستن این قرارداد چه چیزی را نشان می‌دهد؟

4. لوگو واقعاً کجا و در چه اندازه‌های فیزیکی قرار خواهد گرفت؟

هر یک از این سیگنال‌ها به یک نشان کلمه یا یک نشان حروف، گاهی اوقات هر دو اشاره دارند. وقتی سه یا چهار سیگنال با هم مطابقت دارند، پاسخ واضح است. وقتی آنها در تضاد هستند، شما یک مشکل طراحی واقعی برای حل دارید و باید بدانید که بر اساس استراتژی برند، کدام سیگنال را باید بیشتر وزن دهید.

این چهار سیگنال با هم برابر نیستند. مورد استفاده معمولاً در موارد مساوی برنده می‌شود، زیرا لوگویی که در اندازه فاویکون شکست می‌خورد، در همه جای پایین‌دست شکست می‌خورد. تمایز در مرحله بعد برنده می‌شود، زیرا لوگویی که هیچ‌کس نتواند آن را به خاطر بیاورد، چیزی برای فشرده‌سازی ندارد. طول و قرارداد در رتبه‌های سوم و چهارم قرار می‌گیرند. ما روی هر کدام کار خواهیم کرد.

طول نام اولین فیلتر است

اگر نام تجاری بیش از سه هجا باشد و آوایی نباشد، یک نشان کلمه با جاذبه مبارزه می‌کند.

نام‌های کوتاه و جذاب به خوبی بر نشان‌های کلمه غلبه می‌کنند. گوگل. فدکس. ویزا. سونی. نایک. سه هجا یا کمتر، تلفظ آسان، به خاطر سپردن آسان پس از یک بار استفاده. یک نشان کلمه روی این نام‌ها در هر اندازه و هر رسانه‌ای جای نفس کشیدن دارد. نام تجاری به اندازه کافی کوتاه است که می‌توان آن را بزرگ تنظیم کرد و همچنان در تصویر کوچک خوانده شود.

نام‌های طولانی مشکل دارند. ماشین‌های تجاری بین‌المللی شش کلمه هستند. شبکه خبری کابلی سه کلمه است. اداره ملی هوانوردی و فضا هفت کلمه است. هیچ‌کدام از این‌ها به عنوان یک نشان کلمه روی آیکون برنامه، جوراب یا صفحه ساعت کار نمی‌کنند. هر یک از آنها یک نشان کلمه ارسال کردند و هر یک از آنها برنده شدند.

پروکتر اند گمبل دو کلمه کوتاه اما چهار هجایی است و این برند کالاهای مصرفی را در مقیاس قفسه‌های فروشگاه‌های کوچک می‌فروشد. پی اند جی دو کاراکتر است که در گوشه برچسب قرار می‌گیرند. نشان کلمه برای استفاده قانونی و شرکتی وجود دارد. نشان حروف، کار واقعی برند را انجام می‌دهد.

قانون کلی. اگر نام تجاری دو هجایی یا کمتر باشد و تلفظ آن آسان باشد، به طور پیش‌فرض از نشان کلمه استفاده کنید. اگر نام تجاری چهار هجایی یا بیشتر باشد یا خواندن آن در یک نگاه دشوار باشد، به طور پیش‌فرض از نشان حروف استفاده کنید. حالت میانی، سه هجایی، جایی است که سایر سیگنال‌ها شروع به اهمیت یافتن می‌کنند.

تمایز تصمیم می‌گیرد که چه چیزی کار را انجام می‌دهد.

نامی مانند گوگل می‌تواند به عنوان یک نشان کلمه استفاده شود. نامی مانند ماشین‌های تجاری بین‌المللی نمی‌تواند.

تمایز در این زمینه به این نیست که نام چقدر جالب به نظر می‌رسد، بلکه به این است که فرم حروف هنگام تنظیم به عنوان یک لوگو چقدر منحصر به فرد می‌شوند. گوگل شش حرف دارد، دو حرف دوتایی، با دو o که یک g و یک l را قاب می‌کنند. سیلوئت شکل این نشان کلمه غیرقابل انکار است. می‌توانید آن را تا پنجاه درصد محو کنید و همچنان آن را تشخیص دهید.

کوکا کولا مشهورترین نشان کلمه در جهان را دارد، تا حدی به این دلیل که نام آن از دو هجای تکراری تشکیل شده است و تا حدی به این دلیل که شکل نوشتاری آن چنان متمایز است که حتی بخشی از آن به عنوان کوکا کولا خوانده می‌شود. eBay این کار را با چهار حرف کوچک با توالی حروف بزرگ عجیب و غریب انجام می‌دهد که هیچ کس دیگری از آن استفاده نمی‌کند. دیزنی یک متن سفارشی دارد که به یک لحظه فرهنگی خاص و یک d کوچک خاص گره خورده است که نود سال است اصلاح شده است.

حالا به IBM نگاه کنید. خود نام سه حرف است. هیچ نسخه‌ای از نشان کلمه وجود ندارد که به یاد ماندنی‌تر از نشان کلمه باشد، زیرا این نام از قبل هنگام تأسیس شرکت یک مخفف بوده است. تحمیل یک نشان کلمه فقط یک "ماشین‌های تجاری بین‌المللی" ایتالیک شده در اندازه کوچک خواهد بود، که دقیقاً همان چیزی است که IBM در اسناد قانونی استفاده می‌کند و هرگز در هیچ جای دیگر استفاده نمی‌کند. نشان کلمه، برند است.

یک آزمون مفید. تایپوگرافی را به یک sans هندسی عمومی تبدیل کنید، نام را به عنوان یک نشان کلمه تنظیم کنید و به سیلوئت نگاه کنید. اگر سیلوئت هنوز متمایز است، یک نشان کلمه قابل اجرا است. اگر سیلوئت مانند هر کلمه دیگری که در آن صورت قرار دارد به نظر برسد، نام به کمک نیاز دارد و آن کمک معمولاً یک نشان حروف است.

قراردادهای صنعت، زمینه اختیاری نیستند

نوشته لوگو حامل سیگنال‌های دسته‌بندی است. آنها را نادیده بگیرید و لوگو قبل از اینکه حتی طراحی قضاوت شود، نامناسب به نظر می‌رسد.

نشان کلمه ناب نرم‌افزارهای فناوری و مصرفی. گوگل، Slack، Stripe، Airbnb، Spotify، Notion، ​​Figma. این دسته‌بندی مربوط به بعد از سال ۲۰۰۸ است و بر اساس آیکون‌های برنامه ساخته شده است که از قبل وزن تصویری دارند، بنابراین نشان کلمه می‌تواند لنگر تایپوگرافیک آرام‌تری باشد. یک نشان حروفی در حوزه فناوری یا به عنوان یک شرکت قدیمی (IBM، HP، SAP) یا به عنوان یک علامت عمدی از جدیت تلقی می‌شود (OpenAI از یک نشان کلمه استفاده می‌کند، اما Anthropic نیز از یک نشان کلمه استفاده می‌کند، در حالی که نشان حروفی "OAI" در OpenAI به دلیلی هرگز مورد توجه قرار نگرفت).

نشان حروفی ناب در حوزه مالی و بیمه. جی‌پی‌مورگان چیس، جی‌پی‌ام‌سی و چیس را حمل می‌کند. گلدمن ساکس از GS، پی‌اندجی، کی‌پی‌ام‌جی، ای‌وای، پی‌دبلیوسی استفاده می‌کند. این دسته از حروف اول حروفی را که سابقه طولانی نهادی را نشان می‌دهند، بدون اینکه هر بار آن را هجی کنند، ارج می‌نهند. یک نشان حروفی در حوزه مالی می‌تواند برای تازه‌واردان (ویزا، مسترکارت، کلارنا، افیرم) مناسب باشد، اما به طور مداوم به عنوان رقیب تلقی می‌شود تا متصدی.

نشان حروفی ناب در حوزه رسانه و پخش. اچ‌بی‌او، سی‌ان‌ان، بی‌بی‌سی، ای‌اس‌پی‌ان، ام‌تی‌وی، ان‌پی‌آر، ای‌بی‌سی. قالب آن به صورت نام‌های تجاری کوتاه در گوشه‌های صفحه نمایش است و سه حرف بهتر از سه کلمه در گوشه صفحه نمایش جا می‌گیرد. معادل‌های نشان کلمه (هالیوود ریپورتر، نیویورک تایمز) در چاپ باقی می‌مانند، جایی که نشان کلمه در مقیاس سرمقاله تنظیم می‌شود.

نشان کلمه ناب مد و لوکس. شانل، گوچی، پرادا، بالنسیاگا، هرمس، ورساچه. این دسته نام را به عنوان یک شیء با جایگاه اجتماعی می‌فروشد و نشان کلمه خود نام است. یک نشان کلمه در مد یا به عنوان قدیمی خوانده می‌شود (LV برای لویی ویتون، GG برای گوچی، CC برای شانل، که همه به عنوان مونوگرام استفاده می‌شوند نه لوگوهای اصلی) یا به عنوان ارزان.

نشان کلمه ناب هوافضا، دفاع و دولت. ناسا، اف‌بی‌آی، سیا، وزارت دادگستری، وزارت دفاع. سه یا چهار حرف وزن نهادی دارند. هجی کردن اداره ملی هوانوردی و فضا روی یک موشک یک خطای دسته بندی خواهد بود.

دسته بندی خود را بخوانید. سپس تصمیم بگیرید که آیا می‌خواهید آن را متناسب کنید یا آن را بشکنید. هر دو حرکت معتبری هستند، اما فقط اگر عمداً این تصمیم را بگیرید.

مقیاس مورد استفاده جایی است که حروف چاپی جایگاه خود را پیدا می‌کنند

یک حروف چاپی ممکن است قهرمان وب‌سایت را از آن خود کند و تمام فاویکون‌ها، آیکون‌های برنامه و وصله‌های گلدوزی شده را از دست بدهد.

این سیگنال کم‌اهمیت در اکثر خلاصه‌های لوگو است. طراحان لوگو را در یک اندازه، روی یک عرشه سفید تمیز آزمایش می‌کنند و این واقعیت را از دست می‌دهند که برند نود درصد از عمر خود را در مقیاس‌های زیر تصویر بندانگشتی سپری خواهد کرد: آیکون‌های برنامه، فاویکون‌ها، آواتارهای اجتماعی، صفحه‌های ساعت، گوشه‌های کارت ویزیت، لوگوهای گلدوزی شده، کالاهای تجاری برند، اشکالات ویدیویی در گوشه‌های صفحه، جلد پادکست در تصویر بندانگشتی در یک فید.

یک حروف چاپی در مقیاس آیکون برنامه یا خوانا نیست یا باید برش داده شود، تحریف شود یا جایگزین شود. گوگل یک حرف چاپی "G" را برای فاویکون ارسال می‌کند و از علامت چاپی کامل فقط در صفحه اصلی استفاده می‌کند. FedEx یک علامت "Fx" و یک نسخه از علامت چاپی ارسال می‌کند و علامت چاپی در مقیاس بیلبورد و کنار کامیون که فضا دارد استفاده می‌شود. کوکاکولا نادرترین موردی را دارد که خودِ نشانِ کلمه تقریباً در هر مقیاسی کار می‌کند، زیرا متن آنقدر متمایز است که حتی یک قطعه از آن به عنوان برند خوانده می‌شود.

نشان‌های حروفی به طور پیش‌فرض در این سطوح برنده می‌شوند. HBO در فاویکون. IBM در آیکون برنامه. ناسا در صفحه ساعت. CNN در اشکال ویدیویی. هر یک از این‌ها دو یا سه کاراکتر هستند که در شانزده پیکسل قرار دارند.

حرکت هوشمندانه برای بسیاری از برندها، یک علامت نوشتاری با یک علامت نوشتاری یا مونوگرام جفت شده برای سطوح کوچک است. گوگل این کار را انجام می‌دهد. فدکس این کار را انجام می‌دهد. آدیداس این کار را با علامت نوشتاری و سه پره انجام می‌دهد. "لوگو" در واقع یک سیستم است: یک علامت نوشتاری برای سطوح بزرگ، یک علامت نوشتاری یا نماد برای سطوح کوچک. اگر یکی را بدون دیگری طراحی می‌کنید، برای نیمی از عمر واقعی برند طراحی می‌کنید.

اگر در حال انتخاب یک نوع لوگو هستید و قرار است برند بیشتر روی سطوح دیجیتال کوچک زندگی کند، به سمت علامت نوشتاری اهمیت بیشتری بدهید. اگر قرار است برند بیشتر روی سطوح بزرگ تحریریه یا خرده‌فروشی زندگی کند، به سمت علامت نوشتاری اهمیت بیشتری بدهید. اگر قرار است هر دو باشد، هر دو را طراحی کنید و آنها را به عنوان یک سیستم طراحی کنید.

به یک سیستم لوگو نیاز دارید که در هر سطحی دوام بیاورد؟ استخدام ⟦برند ۰⟧. ما از طریق محصول LogoBrainy سیستم‌های کامل لوگو و هویت‌های کامل برند را برای تیم‌هایی که می‌خواهند از نشان کلمه، نشان حروف، مونوگرام و قوانین حاکم بر هر یک از آنها استفاده کنند، ارائه می‌دهیم.

نشان کلمه در مقابل نشان حروف در برندهای واقعی

دوازده برند آشنا، دو ستون، یک الگو.

الگو. ستون نشان کلمه، برندهایی با نام‌های کوتاه، متمایز و آسان برای تلفظ هستند. ستون نشان کلمه، برندهایی با نام‌های طولانی یا نام‌هایی هستند که در عمل همیشه مخفف بوده‌اند. با توجه به چهار سیگنال، هر یک از این فراخوانی‌ها، واضح است.

به آنچه در ستون نشان کلمه ظاهر نمی‌شود توجه کنید: هر برندی با نام کوتاه، متمایز و قابل تلفظ. هیچ‌کس برای نامی مانند Slack یا Stripe، نشان کلمه ارسال نمی‌کند، زیرا مشکلی برای حل وجود ندارد. تحمیل یک نشان کلمه به یک نام مناسب برای نشان کلمه، رایج‌ترین اشتباه تازه‌کارها در طراحی لوگو است. این نشان می‌دهد که برند آرزو دارد که جزو ۵۰۰ شرکت برتر فورچون باشد و نیست، و مخاطبان قبل از اینکه آگاهانه آن را پردازش کنند، این را متوجه می‌شوند.

نمودار جریان، در شصت ثانیه

اگر نمی‌توانید در یک دقیقه به چهار سیگنال پاسخ دهید، هنوز برند خود را به اندازه کافی خوب نمی‌شناسید که یک نوع لوگو انتخاب کنید.

این را به ترتیب اجرا کنید:

۱. آیا نام تجاری سه هجا یا کمتر و در اولین خواندن قابل تلفظ است؟ اگر بله، علامت تجاری ناب. اگر نه، علامت تجاری ناب.

۲. آیا نام تجاری به اندازه کافی متمایز است که یک محیط تایپوگرافی عمومی همچنان به عنوان برند خوانده شود؟ اگر بله، علامت تجاری ناب. اگر نه، علامت تجاری ناب.

۳. صنعت شما به طور پیش‌فرض به چه چیزی پایبند است و آیا می‌خواهید عمداً با این عرف مطابقت داشته باشید یا آن را بشکنید؟ تناسب معمولاً برای برندهای تازه کار برنده است. شکستن برای برندهایی که آماده گرفتن موقعیت هستند، برنده است.

۴. لوگو نود درصد عمر خود را کجا خواهد گذراند؟ سطوح بزرگ سرمقاله‌ای، علامت تجاری ناب. سطوح دیجیتال کوچک، علامت تجاری ناب یا طراحی سیستمی که هر دو را انجام می‌دهد.

اگر سه سیگنال به یک سمت اشاره کنند، پاسخ قطعی است. اگر دو را به دو تقسیم کنند، وزن سیگنال چهار (مورد استفاده) سخت‌ترین است، سپس سیگنال دو (تمایز). اگر سه را به یک تقسیم کنند، سه را دنبال کنید. اگر هنوز مطمئن نیستید، برند هنوز به اندازه کافی تعریف نشده است که بتوانید یک نوع لوگو انتخاب کنید. به فرآیند نامگذاری برند و دستورالعمل‌های هویت برند برگردید و وقتی توانستید به هر چهار مورد به طور واضح پاسخ دهید، برگردید.

چه زمانی باید قوانین را زیر پا گذاشت و نوع مخالف را اجرا کرد؟

دقیقاً سه موقعیت وجود دارد که انتخاب واضح، انتخاب اشتباه است.

اول، وقتی یک برند با نام طولانی، اسطوره‌شناسی بنیانگذاری دارد که نشان کلمه می‌تواند آن را حمل کند. والت دیزنی دو کلمه است و معمولاً یک نشان کلمه می‌گیرد، اما امضای بنیانگذار به نشان کلمه تبدیل شد و آن امضا یک قرن وزن فرهنگی را حمل می‌کند که هیچ نشان کلمه‌ای نمی‌تواند جایگزین آن شود. همین منطق در مورد تیفانی، کارتیه، رالف لورن، تام فورد نیز صدق می‌کند. نام‌های بنیانگذار با وزن اسطوره‌ای، صرف نظر از طول، مورد توجه نشان‌های نوشتاری قرار می‌گیرند.

دوم، وقتی یک برند با نام کوتاه می‌خواهد میراث یا جاذبه نهادی را نشان دهد که یک نشان نوشتاری نمی‌تواند آن را داشته باشد. یک شرکت مالی جدید به نام "Vault" ممکن است یک نشان نوشتاری "V" را در یک دایره قرار دهد تا ثبات و سنت را نشان دهد، حتی اگر نسخه نشان نوشتاری کاملاً قابل خواندن باشد. این نشان نوشتاری از نشانه‌های نهادی استفاده می‌کند که نشان نوشتاری نمی‌تواند.

سوم، وقتی که این نشان نوشتاری از قبل به صورت خلاصه فرهنگی است. CNN هرگز نیازی به هجی کردن شبکه خبری کابلی ندارد، زیرا CNN در عمل از قبل نام آن است. نسخه نشان نوشتاری یک رگرسیون خواهد بود. همین امر در مورد BBC، ESPN، MTV، IBM و هر برندی که این مخفف برای دهه‌ها نام واقعی در گفتار بوده است، صدق می‌کند.

به جز این سه مورد، انتخاب واضح، انتخاب درست است. این سیگنال‌ها به دلیلی وجود دارند.

سوالات متداول

لوگوی نشان نوشتاری چیست؟

لوگوی نوشتاری که گاهی اوقات لوگوتایپ نامیده می‌شود، لوگویی است که کاملاً از نام کامل برند در قالب تایپوگرافی متمایز ساخته شده است. گوگل، فدکس، ویزا، کوکاکولا و دیزنی همگی لوگوهای نوشتاری هستند. دارایی برند، شیوه تایپوگرافی نام است، بدون هیچ نماد یا حروف اول. لوگوهای نوشتاری برای نام‌های کوتاه، متمایز، قابل تلفظ و سطوح در مقیاس سرمقاله مناسب هستند.

لوگوی حروفی چیست؟

لوگوی حروفی از یک تا چهار کاراکتر، معمولاً حروف اول نام تجاری، به عنوان لوگوی اصلی استفاده می‌کند. IBM، HBO، CNN، NASA، GE و P&G همگی حروفی هستند. این قالب، نام‌های طولانی را در یک مخفف به یاد ماندنی فشرده می‌کند که در سطوح کوچک مانند آیکون‌های برنامه و فاوآیکون‌ها باقی می‌ماند. حروف چاپی برای نام‌های طولانی، نام‌هایی که تلفظ آنها دشوار است یا برندهایی که می‌خواهند جاذبه سازمانی را نشان دهند، مناسب است.

آیا برای کسب و کارهای کوچک، لوگو نوشتاری بهتر است یا حروف اول؟

بستگی به نام دارد. یک کسب و کار کوچک با نامی کوتاه، متمایز و قابل تلفظ (دو هجا یا کمتر) معمولاً با یک نشان نوشتاری برنده می‌شود، زیرا نام قوی‌ترین دارایی برند است و یک نشان نوشتاری آن را تقویت می‌کند. یک کسب و کار کوچک با نامی طولانی، عمومی یا سخت تلفظ معمولاً با یک نشان نوشتاری برنده می‌شود، زیرا فشرده‌سازی نام به دو یا سه کاراکتر، برند را به یاد ماندنی‌تر و قابل استفاده‌تر در سطوح کوچک می‌کند. اکثر برندهای نوپا نیز از طراحی یک نشان نوشتاری و یک نشان نوشتاری یا مونوگرام جفت شده با هم سود می‌برند، بنابراین برند از روز اول هر دو ابزار را در اختیار دارد.

آیا یک برند می‌تواند هم از نشان نوشتاری و هم از نشان نوشتاری استفاده کند؟

بله، و اکثر سیستم‌های برند قوی این کار را می‌کنند. گوگل نشان نوشتاری کامل گوگل را برای سطوح سرمقاله و برند و یک نشان نوشتاری "G" را برای فاویکون و آیکون برنامه ارسال می‌کند. FedEx هر دو را ارسال می‌کند. آدیداس نشان نوشتاری را با سه پره جفت می‌کند. برخورد با طراحی لوگو به عنوان یک سیستم به جای یک علامت واحد، حرکت درستی برای هر برندی است که در بیش از یک سطح فعالیت می‌کند، که هر برندی شامل آن می‌شود. هزینه در زمان طراحی کم است و مزیت آن در طول عمر واقعی برند زیاد است.

کدام نوع لوگو برای استارتاپ‌های فناوری رایج‌تر است؟

مارک‌های نوشتاری در دهه ۲۰۲۰ بر لوگوهای استارتاپ‌های فناوری تسلط دارند. Slack، Stripe، Notion، Figma، Linear، Vercel، Anthropic، Airbnb، Spotify و اکثر هویت‌های برند به سبک YC، یک مارک نوشتاری را به عنوان لوگوی اصلی ارائه می‌دهند، که اغلب با یک نماد یا حروف جفت شده برای سطوح کوچک همراه است. این رسم به اندازه‌ای قوی است که یک استارتاپ فناوری که فقط یک علامت نوشتاری ارائه می‌دهد، یا عمداً قدیمی به نظر می‌رسد یا خیلی تلاش می‌کند تا مانند یک شرکت معتبر به نظر برسد. یک مارک نوشتاری را انتخاب کنید، مگر اینکه دلیل روشنی برای شکستن این رسم داشته باشید.

الگویی که اکثر لوگوها از آن غافلند

برندهایی که این کار را به درستی انجام می‌دهند، یک نوع را انتخاب نمی‌کنند و برند را مجبور به تطبیق با آن نمی‌کنند. آنها نوعی را انتخاب می‌کنند که برند از قبل به آنها گفته بود.

هر سیگنال نوع لوگو، پایین‌دست استراتژی برند است. طول نام، پایین‌دست نامگذاری است. تمایز، پایین‌دست جایگاه‌یابی و دسته‌بندی است. قرارداد صنعت، پایین‌دست تحلیل رقابتی است. مورد استفاده، پایین‌دست استراتژی محصول و استراتژی کانال است. زمانی که شما بین یک کلمه یا یک حرف انتخاب می‌کنید، برند قبلاً بیشتر کار را برای شما انجام داده است و اگر آنها را بخوانید، سیگنال‌ها قابل مشاهده خواهند بود.

اشتباه این است که نوع لوگو را به عنوان اولین تصمیم در نظر بگیرید. این یکی از آخرین تصمیمات در هر پروژه هویت برند خوب اجرا شده است. سیگنال‌ها از استراتژی می‌آیند، استراتژی از کسب‌وکار می‌آید، کسب‌وکار از درک واقعی از آنچه برند سعی در انجام آن در جهان دارد، می‌آید. از این لایه‌ها صرف نظر کنید و لوگو برای ده سال آینده با هر چیز دیگری مبارزه خواهد کرد.

میانبر در جهت مخالف عمل می‌کند. اگر تیم شما بین یک لوگوتایپ و یک لوگوتایپ حروفی گیر کرده است، معمولاً به این معنی است که استراتژی زیر آن هنوز تمام نشده است. روی استراتژی کار کنید. وقتی چهار سیگنال به طور واضح پاسخ داده شدند، به لوگو برگردید. پاسخ درست در عرض پنج دقیقه، زمانی که برند بداند چیست، آشکار خواهد شد.

اگر یک سیستم لوگو می‌خواهید که بر اساس سیگنال‌ها ساخته شده باشد نه سلیقه، با یک لوگوتایپ و یک لوگوتایپ حروفی که برای کار در هر سطحی طراحی شده‌اند، استخدام ⟦برند ۰⟧. ما سیستم‌های لوگو را از طریق LogoBrainy و هویت‌های کامل برند را برای تیم‌هایی که استراتژی، تایپوگرافی و قوانینی را که برند را برای دهه آینده در کنار هم نگه می‌دارد، می‌خواهند، ارسال می‌کنیم.