پیام‌های مجوز در iOS: نمونههای بد، خوب و عالی
هفت پیام مجوز در iOS که از «برای تجربه بهتر لازم است» به یک جمله بازنویسی شده‌اند که میگوید اپ چه میکند، کی و چرا به درد شما می‌خورد. نمونههای خود Apple، فرمول و چک‌لیست.
وقتی یک اپ دوربین، میکروفون یا Face ID شما را میخواهد، iOS عنوان و دو دکمه را خودش مینویسد. تنها خطی که اپ مینویسد «دلیل» است و بیشتر اپ‌ها آن را هدر می‌دهند. در ادامه هفت پیام مجوز را می‌بینید که از بد تا عالی ارتقا یافته‌اند، دلیل پشت هر پله، و فرمولی برای پیام بعدی‌ای که می‌نویسید.
چه چیزی را شما می‌نویسید و چه چیزی را iOS
هشدار سیستمی شکل ثابتی دارد. iOS عنوان («میخواهد به دوربین دسترسی داشته باشد») و دکمهها را می‌گذارد. اپ یک جمله میدهد، به نام purpose string، که میگوید چرا به دسترسی نیاز دارد. این جمله در یک کلید در Info.plist اپ قرار دارد (NSCameraUsageDescription برای دوربین، NSMicrophoneUsageDescription برای میکروفون) و دوباره در تنظیمات، بخش Privacy نمایش داده میشود.
بد
عالی
هر دو هشدار عنوان و دکمههای یکسان دارند. فقط همان یک جمله عوض شده. جمله بد به مردم میگوید با کلیدی که همین الان از آن‌ها خواسته شده بزنند چه کنند. جمله عالی میگوید وقتی روی اسکن می‌زنند چه اتفاقی می‌افتد، پس سؤال «یک اپ حسابداری با دوربین من چه کار دارد؟» پیش از پرسیده شدن جواب گرفته است.
راهنمای Apple برای این جمله کوتاه است: یک جمله مختصر و کامل که روشن، مشخص و آسان‌فهم باشد، با حروف جملهای، در وجه فعال و با نقطه پایان. هر جمله عالی زیر از آن پیروی میکند.
پله به پله
| پله | جمله چه کار میکند | چه چیزی را هنوز نگفته |
|---|---|---|
| بد | دستور میدهد یا میگوید دسترسی «لازم» است | قابلیت چه میکند، کی، چرا مفید است |
| خوب | میگوید دسترسی برای چیست | کی اتفاق می‌افتد و چه فایده‌ای دارد |
| عالی | میگوید اپ چه میکند، کی، و چرا مفید است | چیزی که فرد برای تصمیم لازم دارد جا نمانده |
۱. دوربین
بد
دسترسی دوربین را روشن کنید.
یک دستور بدون دلیل. عنوان خود هشدار را تکرار میکند.خوب
ما از دوربین برای اسکن رسیدها استفاده می‌کنیم.
کار را نام می‌برد. مردم هنوز نمی‌دانند دوربین کی باز میشود.عالی
وقتی روی اسکن می‌زنید، مبلغ کل را می‌خوانیم تا هرگز تایپش نکنید.
دسترسی را به یک لحظه (زدن روی اسکن) و یک فایده (بدون تایپ) گره می‌زند. دوربین هرگز غافلگیرکننده باز نمی‌شود.
Tidybooks یک اپ فرضی است. Apple توصیه میکند وقتی فرد از قابلیتِ نیازمند دسترسی استفاده میکند درخواست بدهید، پس بهترین لحظه برای این پیام اولین ضربه روی اسکن است، نه اولین اجرای برنامه.
۲. میکروفون
اینجا جملههای بد و عالی عیناً از خود Apple و از رهنمودهای حریم خصوصی‌اش هستند.
نمونه بد Apple
نمونه عالی Apple
بد
برای تجربه بهتر به دسترسی میکروفون نیاز است.
مجهول و مبهم. «تجربه بهتر» می‌تواند هر چیزی باشد و «نیاز است» شبیه یک مطالبه به گوش می‌رسد.خوب
ما برای تشخیص خروپف گوش می‌دهیم.
فعال است و میگوید برای چه. نمیگوید کی، یا اینکه شبانه است.عالی
اپ در طول شب ضبط میکند تا صدای خروپف را تشخیص دهد.
فعال است و میگوید چگونه (ضبط میکند)، کی (در طول شب) و چرا (برای تشخیص خروپف). کسی که این را می‌خواند دقیقاً می‌داند با چه چیزی موافقت میکند.
Nightly یک اپ فرضی است. درس در فعل‌ها نهفته است: «نیاز است» پنهان میکند چه کسی چه کاری میکند و «در طول شب ضبط میکند» ساده میگوید. صداقت درباره ضبط کردن همان چیزی است که مردم را به زدن Allow می‌رساند.
۳. بلوتوث
بد
بلوتوث الزامی است.
بیان یک واقعیت، نه یک دلیل. الزامی از طرف چه کسی، برای چه؟خوب
ما از بلوتوث برای باز کردن قفل شما استفاده می‌کنیم.
دستگاه و کار را نام می‌برد.عالی
وقتی به در نزدیک می‌شوید، قفل را باز می‌کنیم تا هرگز به کلید نیاز نداشته باشید.
لحظه (هنگام نزدیک شدن) و حاصل کار (بدون کلید) را میگوید. کلمه بلوتوث پیش‌تر در عنوان سیستمی آمده است.
Doorkey Home یک اپ فرضی است. توجه کنید که جمله عالی عنوان را تکرار نمی‌کند. iOS خودش میگوید «میخواهد از بلوتوث استفاده کند»، پس جمله کلماتش را خرج دلیل میکند.
۴. Face ID
بد
Face ID را فعال کنید.
یک امر بدون دلیل، با همان شکل نمونه «دسترسی میکروفون را روشن کنید.» از Apple.خوب
برای ورود سریع‌تر از Face ID استفاده کنید.
فایده را میدهد. هنوز درباره اینکه Face ID از چه چیزی محافظت میکند ساکت است.عالی
Face ID هنگام باز کردن اپ قفل آن را باز میکند، تا فقط خودتان پولتان را ببینید.
میگوید کی (هنگام باز کردن) و از چه چیزی محافظت میکند (پول شما). فراتر از باز کردن قفل اپ ادعایی نمی‌کند، چون Face ID فقط به اپ میگوید تطبیق موفق بوده یا نه.
Northbank یک اپ بانکی فرضی است. متن امنیتی را به کاری که قابلیت واقعاً میکند محدود کنید. جملهای که بیش از توان بررسی وعده میدهد از جملهای کسل‌کننده بدتر است.
۵. عکس‌ها
بد
دسترسی به عکس‌ها الزامی است.
همان مشکل «الزامی» در بلوتوث، و شبیه تهدید است.خوب
ما ویرایش‌های شما را در کتابخانه‌تان ذخیره می‌کنیم.
میگوید بر سر عکس چه می‌آید.عالی
وقتی روی خروجی می‌زنید، عکس را ذخیره می‌کنیم تا بتوانید آن را به اشتراک بگذارید.
ذخیره را به زدن روی خروجی گره می‌زند و دلیل را میدهد (اشتراک‌گذاری).
Filmstrip یک ویرایشگر عکس فرضی است. عنوانی که iOS اینجا مینویسد «میخواهد به عکس‌های شما اضافه کند» است، که مجوز محدودِ فقط‌نوشتن است. جمله هم باید همین‌طور باشد: ذخیره میکند، گشت‌وگذار نمی‌کند.
دو نمونه دیگر، تازه نوشته‌شده
همین قواعد برای موقعیت‌هایی که پنج مورد بالا پوشش نمی‌دهند هم صدق میکند. این دو نمونه از خودمان است، با اپ‌های فرضی.
بد
برای تجربه بهتر به مکان نیاز است.
همان عبارت توخالی نمونه میکروفون، با مجوزی دیگر.خوب
ما از مکان شما برای پیدا کردن رستوران‌ها استفاده می‌کنیم.
میگوید دسترسی برای چیست.عالی
وقتی اپ را باز می‌کنید، رستوران‌هایی را نشان می‌دهیم که تا درِ خانه‌تان غذا می‌رسانند.
میگوید کی (هنگام باز کردن) و نتیجه چیست (فقط جاهایی که به شما می‌رسانند).
بد
اجازه دسترسی به مخاطبین را بدهید.
دستوری که انگار اپ میخواهد همه آدم‌هایی را که می‌شناسید بخواند.خوب
ما از مخاطبین شما برای پیدا کردن دوستان استفاده می‌کنیم.
کاربرد را نام می‌برد، اما «پیدا کردن دوستان» می‌تواند به معنای آپلود یک فهرست باشد.عالی
وقتی روی افزودن دوست می‌زنید، از مخاطبینتان افرادی را پیشنهاد می‌دهیم تا بتوانید صورت‌حساب را تقسیم کنید.
دسترسی را به ضربه و به کار گره می‌زند. این انتظار را می‌سازد که پیشنهادها فقط در صورت درخواست ظاهر شوند.
فرمول: چه میکند، کی، چرا مفید است
هر جمله عالی بالا در همین سه بخش یک جمله جا میشود:
[What it does.] [When it happens.] [Why it helps.]
| پیام | چه میکند | کی | چرا مفید است |
|---|---|---|---|
| دوربین | مبلغ کل را می‌خوانیم | وقتی روی اسکن می‌زنید | هرگز تایپش نمی‌کنید |
| میکروفون | اپ ضبط میکند | در طول شب | برای تشخیص صدای خروپف |
| بلوتوث | قفل در را باز می‌کنیم | هنگام نزدیک شدن | هرگز به کلید نیاز ندارید |
| Face ID | Face ID قفل اپ را باز میکند | هنگام باز کردن | فقط خودتان پولتان را می‌بینید |
| عکس‌ها | عکس را ذخیره می‌کنیم | وقتی روی خروجی می‌زنید | می‌توانید آن را به اشتراک بگذارید |
«کی» بخشی است که تیم‌ها اول از همه حذفش می‌کنند، و همان چیزی است که دسترسی را امن نشان میدهد، چون قول میدهد اپ در لحظه‌ای که فرد انتخاب نکرده عمل نکند.
چک‌لیست برای پیام بعدی‌تان
- یک جمله، وجه فعال، با نقطه پایان. این حداقل استاندارد خود Apple است.
- دلیل را بگویید، نه مجوز را. iOS پیش‌تر «دسترسی به دوربین» را چاپ کرده است.
- لحظه را نام ببرید. یک ضربه، یک ساعت از شب، اولین باز شدن یک قابلیت.
- وقتی قابلیت لازم دارد بپرسید. نه در اولین اجرا، مگر اینکه قابلیت همان اولین اجرا باشد.
- بدون «نیاز است»، «الزامی است» یا «تجربه بهتر». مثل مطالبه به گوش می‌رسند و چیزی نمی‌گویند.
- فقط آنچه قابلیت واقعاً میکند وعده دهید. اگر فقط قفل اپ را باز میکند، همین را بگویید.
- آن را در Settings هم بخوانید. همین رشته زیر Privacy و بیرون از بافتش ظاهر میشود.
سوالات متداول
purpose string در iOS چیست؟
یک جملهای است که اپ میدهد تا توضیح دهد چرا به چیزی خصوصی مثل دوربین یا میکروفون دسترسی میخواهد. این جمله در Info.plist اپ زیر کلیدهایی مثل NSCameraUsageDescription قرار دارد و در هشدار سیستمی و در تنظیمات، بخش Privacy نمایش داده میشود.
چطور یک پیام مجوز خوب بنویسیم؟
یک جمله کوتاه و فعال با نقطه پایان بنویسید که بگوید قابلیت چه میکند، کی اتفاق می‌افتد و چرا مفید است. «وقتی روی اسکن می‌زنید، مبلغ کل را می‌خوانیم تا هرگز تایپش نکنید.» نمونه‌ای از این شکل است.
نمونههای پیام مجوز بد کداماند؟
جملههای مبهم یا مجهول بدون دلیل: «برای تجربه بهتر به دسترسی میکروفون نیاز است.»، «دسترسی دوربین را روشن کنید.»، «بلوتوث الزامی است.» و «Face ID را فعال کنید.» هرکدام میگوید اپ چه میخواهد و هرگز نمیگوید چرا.
عنوان و دکمههای هشدار مجوز iOS را چه کسی مینویسد؟
خود iOS. عنوان و دکمهها را او مینویسد، پس تنها متنی که در کنترل شماست purpose string است. برای همین آن یک جمله باید کل دلیل را به دوش بکشد.
اپ چه زمانی باید مجوز بخواهد؟
وقتی کسی از قابلیتِ نیازمند آن استفاده میکند، نه زودتر. راهنمای Apple این است که فقط وقتی اپ آشکارا به دسترسی نیاز دارد آن را درخواست کنید، پس پیام دوربین جایش در اولین ضربه روی اسکن است.
منابع
- Privacy: Requesting permission، راهنمای Apple Human Interface Guidelines. منبع دو جمله میکروفون، رهنمود «جمله مختصر و کامل» و توصیه پرسیدن در بافت درست.
- Requesting authorization to capture and save media، مستندات Apple AVFoundation.
- Writing، راهنمای Apple Human Interface Guidelines.
- کلیدهای Info.plist به‌کاررفته در بالا:
NSCameraUsageDescription،NSMicrophoneUsageDescription،NSBluetoothAlwaysUsageDescription،NSFaceIDUsageDescription،NSPhotoLibraryAddUsageDescription، در مرجع Information Property List اپل. - اپ‌های نمونه (Tidybooks، Nightly، Doorkey Home، Northbank، Filmstrip و دو اپ تازه) فرضی‌اند. فقط جملههای میکروفون از Apple هستند.
- ابتدا به‌صورت کاروسل در UX Brainy منتشر شد.
Want every permission, onboarding and empty state written and designed as one system? Our team designs app UI with the words in it from the first draft.
Get Started
